جعفر وفا
59
تولى و تبرى در قرآن (فارسى)
بر اساس آيه و حديث ياد شده اكثر فقها و مفسران ، اين محدويت را به عنوان « منع الزامى » تلقّى مىكنند و بىحجاب شدن زنان مسلمان و نشان دادن زيبايى و مواضع زينت خود به زنان غيرمسلمان را تحريم مىكنند و حتى برخى بر اين عقيدهاند كه اگر زنان بيگانه ، خصوصيات اندام زنان مسلمان را هم به شوهران خود نقل نكنند ، باز هم نشان دادن مواضع زينت و همچنين اختلاط با زنان غيرمسلمان حرام است . « 1 » 4 . مبارزهء مستقيم اگر راههاى ياد شده در برائت از كفّار و دشمنان دينى مؤثر نشد ، و آنها با وجود مبارزات منفى از سوى مسلمانان ، همچنان به ماجراجويى پرداختند و حدّ و مرز خود را رعايت نكردند ، در اين صورت نوبت به مبارزهء مستقيم و رو در رو مىرسد و بايد به طور جدّى عليه آنها بسيج شد : يايُّهَا النَّبِىُّ جهِدِ الكُفّارَ والمُنفِقينَ واغلُظ عَلَيهِم ومَأوهُم جَهَنَّمُ وبِئسَ المَصير . ( توبه 73 ) اى پيامبر ! با كافران و منافقان مبارزه كن و بر ايشان سخت بگير و پناهگاهشان دوزخ است و چه بد جايگاهى است . از اطلاق اين آيه و آيات ديگرى كه در اين باره است ، استفاده مىشود كه : در برائت از كفار و دشمنان دينى ، تفاوتى ميان خويشان نزديك و بيگانگان نيست . يعنى اگر خويشاوندان مؤمنى هم كافر باشند ، باز هم بايد از آنان برائت جويد . لا تَجِدُ قَومًا يُؤمِنونَ بِاللَّهِ واليَومِ الأخِرِ يوادّونَ مَن حادَّ اللَّهَ ورَسولَهُ ولَو كانوا ءاباءَهُم او ابناءَهُم او اخونَهُم او عَشيرَتَهُم . . . . ( مجادله : 22 ) نمىيابى گروهى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده باشند ، با اين حال با كسانى دوستى كنند كه با خدا و پيامبرش مخالفت مىورزند هر چند آنها ، پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندان آنها باشند . همچنين در سورهء توبه آيهء ( 23 ) ، و ممتحنه آيهء ( 3 ) بر اين موضوع تصريح شده است .
--> ( 1 ) . ر . ك . ترجمهء الميزان ، ج 15 ، ص 156 ؛ الكاشف ، ج 5 ، ص 418 و ج 6 ، ص 236 ؛ التفسير المبين ، محمد جواد مغنيه ، ص 253 ؛ تفسير نمونه ، ج 14 ، ص 451 .